Hoe het begon, heb ik natuurlijk al verteld in het verhaaltje ' hoe het begon', maar het begin van de financiële steun heb ik daar niet toegelicht… Laat ik proberen dat hier helder te maken.
Op Facebook heb ik een fantástische groep intimi, die samen al jaren goede doelen steunen.
Toen maanden geleden duidelijk werd dat Zoeloe d'r blessure niet snel zou helen, en er sprake van was dat ze misschien zou moeten verhuizen, besloten we in die groep maandelijks het streefbedrag van 111 euro bij elkaar te brengen, zodat Zoeloe bij haar vriendin Lotte kon blijven.
Ook was het fijn dat we de eigenaresse op deze manier konden steunen, want het was een moeilijk besluit geweest om te stoppen met de manege als rijschool en elke keer afscheid te nemen van geliefde dieren. Dat was zwaar.
En die 111 euro, dat lukt over het algemeen wel, maar het is natuurlijk wel fijn als méér mensen helpen dragen!
Vele handen maken licht werk, nietwaar?
Is 111 euro dan genoeg om een paard te betalen?
Nee, dat is het helaas niet, maar het helpt wel! Het geeft wél lucht!
Op het moment dat ik dit schrijf, hebben we 46 supporters.
Dat betekent dat we in die groep nog 65 euro verzamelen.
Alles wat we daar méér ophalen, gebruiken we voor leuke, handige en nuttige dingen die het leven voor de paarden – én de mensen – iets makkelijker en prettiger maken.
(daarover later meer, de eerste leuke-handige-nuttige aankopen zijn inmiddels gedaan!)
We dragen met CoHorse dus 111 euro per maand bij...en zoals ik al steeds schrijf...dat is een druppel op een gloeiende plaat, maar samen kunnen we het laten regenen!
En als we die 111 supporters hebben - waar ik rotsvast vertrouwen in heb - dan is de cirkel rondom Zoeloe rond.
En dan kijken we alvast naar de volgende cirkel: die voor Adam.
Adam is ook een paard dat kampt met vervelende blessures, en door zijn grote vriend Simon absoluut niet gemist kan worden.
111 mensen, één paard.
Cirkel na cirkel.
Reactie plaatsen
Reacties