In juni 2025 viel het besluit dat de Rigoletto Manege geen rijschool meer zou zijn.
De eigenaresse moest om gezondheidsredenen haar taken beperken - een heel verdrietig, maar volkomen begrijpelijk en verstandig besluit - en de manege veranderde in een pensionstal.
(daar kun je dus je paard stallen en gebruik maken van de faciliteiten)
Veel paarden vonden nieuwe eigenaren, en een aantal bleef omdat het 'geleasd' ging worden. Een gek woord als het over een paard gaat, maar het betekent dat je het paard verzorgt, vertroetelt en zorgt voor voldoende beweging en uitdaging, tegen betaling.
Zo werd ik de gelukkige verzorger van Simon, waar ik ongetwijfeld meer over ga vertellen in toekomstige blogs.
De paarden en pony's leven in groepsverband, veelal als duo's, en zijn vaak al jaren elkaars gezelschap.
Zo ook de fjorden Lotte en Zoeloe. |
Lotte, een dame op leeftijd, maar nog altijd actief...Zoeloe, haar weidemaatje met een ernstige peesblessure, die dus niet zelf voor haar kosten kan werken.
Om ze toch samen te houden, ben ik met een groep vrienden begonnen om toch maandelijks een vast bedrag voor Zoeloe bij elkaar te krijgen.
En dat lukt...maar zoals ik op de openingspagina al zei...vele handen maken licht werk.
Tot ons grote verdriet is Lotte in het voorjaar van 2026 overleden.
Ze wordt nog dagelijks gemist.
Zoeloe kwam echter niet alleen te staan, want er was nóg een pony, die net zijn weidemaatje was kwijtgeraakt omdat ze met pensioen ging, en de 30-jarige Casper, waar menig ruiter de eerste (of vele) les(sen) op heeft gereden, werd Zoeloe's nieuwe gezelschapsheer.
Zoeloe, met haar mooie anti-vliegen-franje, op de voorgrond, en meneer Casper daarachter (mooierd hè...met z'n 30 jaar!)
Er zullen wel betere foto's komen hoor… maar deze was toch wel leuk om even te delen.
Reactie plaatsen
Reacties