Simon en Adam, Aangenaam

Deze foto geeft de karakters van de heren goed weer. 
Ik noem Simon tegenwoordig koning Clown, want hij heeft zich in het afgelopen jaar echt ontwikkeld tot een grapjas… Hij is superslim. Dat bleek toen we gingen clickertrainen.
In hóóg tempo de oefeningen langs en als ik een seconde te laat reageer, bedenkt hij zelf wel een spelletje.
Meestal is dat: 'hee leuk, je kunt dit ook omgooien!_'
Dus..wie er nou precies getrained wordt bij clickertraining laten we even in het midden. 

Adam was altijd 'het maatje van Simon' - ik kende hem niet zo goed - tot ik een maand of twee geleden de zorg voor zijn hoeven overnam. 
Hij liet dat braaf toe, maar was heel erg gespannen, omdat de behandeling zoals die tot dan toe werd gegeven pijnlijk was. 
Het duurde even voor hij in de gaten had dat wat ik deed niet pijn deed, dat was echt herprogrammeren. 
Nu komt hij zelf de stal uit en gaat staan op de plek waar ik hem verzorg. 
Een paar weken geleden was ik met een achtervoet bezig, en hij zuchtte heel diep en legde al zijn gewicht van dat been in mijn handen...heel ontroerend. 
En dat is momenteel de kern van Adam...knuffelig en ontroerend. 

En ontroerend van Simon is dat hij niet (meer) jaloers is.
Hij was wel een beetje bezitterig, maar niet meer. 
Dat is het deel waarom ik hem een koning vind; toen ik begon met de zorg voor Adam, stond hij met opgeheven hoofd naast zijn vriend (en zag ik ineens een trotse hengst) alsof hij wilde zeggen: 'toe maar, vertrouw maar, het is goed'. 

Het grappige is, dat mensen die deze twee kennen uit hun leven als werkende manegepaarden hun karakters andersom beschrijven dan wat ze nu laten zien. 
Simon was de oerkalme, beetje slome (sorry, Siem) grote knuffel, hij werd ingezet bij valtrainingen en menig zenuwachtig 6-jarig kindje heeft de eerste les op Simon beleefd. 
Adam was een beetje atletischer en een tikkie onberekenbaar...die kon er zomaar vandoor schieten...dus niet zo geschikt voor kleine kinderen. 
Simon liep altijd braaf mee naar de paddock...Adam was soms een dwarsig kereltje. 
Nu zijn het apen met een eigen wil. Meestal lopen ze braaf mee...soms zijn ze al over the place (en dan zijn ze sterk hoor!) 

Ik ben benieuwd hoe zich dit allemaal verder gaat ontwikkelen, en zal jullie zeker op de hoogte houden. 
En duim met me mee, stuur good vibes, dat de hoeven van Adam zich nu gezonder ontwikkelen en hij nog heel lang bij ons blijft. 

For the Love of Adam...en Simon natuurlijk :)